Droom

Ik bijt me vast aan mijn droom.
Veel heb ik niet nodig alleen een lieve suikeroom.
Meer niet, oh ja een dikke bak onder mijn peperdure
reet en straten op z´n Amerikaans heel breed.
Lekkere meiden jong en sappig om weg van te kwijlen
een mega jacht en een Kapitein die me rond gaat zeilen.

Ik sta bekend als een bonte hond!
Strooi met briefjes in het rond, fooi voor iedereen,
want met genoeg centen op zak ben je nooit alleen.
Ook handig een mannetje die ze wit wast,
die van een beetje hooi zoveel goud maakt dat het nergens
meer inpast.

Ik vier het feest van mijn leven,
deze rol staat me op het lijf geschreven.
Lang leve de lol, ik krijg mijn buik niet vol.
En zo leef ik mijn dagdroom.
Helaas heb ik geen suikeroom, maar ach ik wil niet klagen,
en zonder fantasie zijn ze toch ook zo leeg,
die doodgewone dagen.

@ me

Ik had een hele grote bek, je wist toch niet wie ik ben,
vroeg of ik trek had in een goed gesprek
“Voeg me toe op MSN”!
Duizend keer gedaan, dus daar was niets raar aan.

Onze gesprekken gingen diep,
soms stond ik stiekem ’s nachts op
als iedereen sliep
om even met jou te praten.
Niemand had iets in de gaten.
Ik had het gevoel, dat ik naar je toe groeide.
Ja ik voelde, dat er liefde tussen ons bloeide.

Laatst, ’s nachts toen je vroeg “Mag ik je even zien?
Alleen een stukje van je been en je shirtje uit misschien”.
“Als jij het ook doet, maak ik het begin”.
“Ja, jij eerst, heb je wel zin?”

Webcam aan, met gesloten ogen
kleedde ik me dansend voor hem uit
hij wilde steeds meer zien en vroeg: “Schatje, maak een beetje geluid”.
Ik deed alles wat hij zei, toen was het zijn beurt: “ Nu ben jij!”

Toen zag ik hem voor de webcam staan.
Bloot, ranzig, de lul uit zijn broek.
Hij zei:”Als je dat vanaf nu niet iedere avond doet,
ga ik bij je ouders op bezoek,
nu ben jij van mij!”

Verliefd

Wanneer je langs loopt straalt alles wat eerst in het duister lag.
Je beweegt soepel, lacht charmant en ondeugend.
Ineens voel ik mijn hartslag.
Iedereen moet zien wat jou aanwezigheid bij mij losmaakt,
hoe jij in mijn lichaam chaos veroorzaakt.
Voel jij het ook?

Zal ik je vertellen wat jij met mij doet,
hoe ik me voelde toen onze blikken
elkaar voor het eerst hebben ontmoet,
dat ik gelijk wist, dat wij samen onverslaanbaar zouden zijn.
Schat als wij elkaar eindelijk gevonden hebben,
word ons leven één grote liefdesfestijn.

Ik loop door mijn wijkje en daar ben je.
Weer kijk je mij aan van `Ik ken je`.
Weer slik ik mijn woorden in,
mijn stem is verdwenen,
praten heeft geen zin.
Mijn gevoel zegt me, dat ik nooit meer zo´n kans krijg,

dus pak ik je hand… krijg een rood hoofd

en zwijg.

Koude muren

Hij was koning en zij de koningin.
Het rijk werd altijd met passie bewaakt.
Hoogstpersoonlijk, deze muren heeft nog
niemand gekraakt. De vesting is groot,
het hart van het kasteel te klein.

Te koud, te versleten en veel te oud
is de inhoud en al lijkt de bunker van beton
niet te doorbreken regent het tranen
door onzichtbare gaten in het plafond.

Wie heeft dit verhaal geschreven?

Met open mond zie ik het koninkrijk
in kleine stukjes breken,
val op mijn knieën in de modder
en begin te smeken, dat dit niet echt,
dat dit een sprookje is.

Maar niets is minder waar
en dit is geen verhaal, dat je leest.
Al lang geloof ik niet in sprookjes en wat ik zie is echt.
Zo groot als het rijk van buiten lijkt,
zo klein is het van geest.

Deze nacht

Dansend de straat op
zo licht als een veer
de wereld stroomt binnen
we willen
meer

Meegezogen door een
eindeloze golf van passie
staat de massa te kolken
er lijkt geen einde aan te komen
zweven ergens samen tussen de wolken

Geuren en kleuren
geluiden van binnen en buiten
bedwelmen het gezonde verstand
alles lijkt te zweven
maar niets loopt uit de hand

De duisternis verslaat de dag
De zon word de maan
Zo jong komen we nooit meer bij elkaar
er is geen einde in zicht
en het is nog te vroeg om te gaan

Bemoei je niet met mij

Wij weten wat je voelt, met ieder woord dat jij uitspreekt
is duidelijk wat jij bedoeld.
Kennen allemaal je verleden, zien je toekomst helder
en dat je er niets van bakt in het heden.
Iedereen kent je motieven,
kent de inhoud van de brieven, die je aan je liefje schreef.
Je dromen zijn niet langer geheim.
Eén ding is zeker, jij mag er nooit achterkomen, dat wij dit weten,
wie het rondverteld heeft zijn wij vergeten.
Maar je was het verhaal van de dag!
Iedereen wist het alleen jij die niets zag.

Wij fluisteren zacht.
Woorden zoals, had je dat van haar gedacht.
We lachen elkaar toe,
van roddelen word je nooit moe.

Laatst, waren wij weer aan het praten.
Dat jij om de hoek stond had niemand in de gaten.
Toen je tevoorschijn kwam zagen we echter wel tranen in je ogen.
Wij deden alsof we het niet zagen en
veranderden van onderwerp
schijnbaar onbewogen,
want als je niet praat,
dan heb je ook niet gelogen.
De zinnen komen zo makkelijk zonder erover na te denken,
we zouden er meer aandacht aan moeten schenken,
bewust ervan dat wij er iemand mee kunnen krenken.
Over een paar maanden weet geen van ons meer
hoe jij heet en jij bent de enige,
die deze dag nooit meer vergeet.

Bloody nervous today


Ik ben nog niet wakker en daar ben je al weer,
sinds ik je ken
vind ik geen rust meer.

Op en neer, zitten, staan, zenuwen, zenuwen.
Mijn hart klopt sneller dan ik verdraag
en terwijl ik
iedere gedachte aan jou wegjaag
ben je al weer op weg
terug in mijn gedachtewereld.

Ik ben kotsmisselijk en
in tussen zie ik fijne beelden van handen die me strelen,
die heel intens met mijn lichaam spelen.
Het gevoel kruipt daar
waar het nu even niet uitkomt.
You make me bloody nervous today.
Ik ben het een beetje zat.
Terwijl ik met mezelf nog duelleer,
je raad het niet…

Daar ben je weer!